خيلي دور...خيلي نزديك
دارم دنبال ارزشام مي گردم،اون تعداد محدود از ارزشام كه شخصيت منو شكل ميدن،و شخصيتمم مستقيما رفتارامو...اگه ارزشاي الانم باعث رفتاراي امروزم ميشه،احتمالا بايد توي ارزشام يه تحول اساسي بدم...
سره كلاسه چشم انداز ياد گرفتيم كه ارزشاي بنيادين آدم به زمان و مكان وابسته نيست...و آدما اصولا براي ماموريت هاي خاص خودشون به اين دنيا اومدن...حالا بايد بگردم كم كم ماموريتمو پيدا كنم...ميگن اگه در راستاي انجام ماموريتت پيش بري به آرامش ميرسي....
كي ميدونه شايد منم يه روز به آرامش رسيدم....كي ميدونه...
دلم براي برايان كاكس تنگ شده...شايدم براي خودم....
اين خود اين روزا واژه ي غريبي شده...
+ نوشته شده در چهارشنبه دهم مهر ۱۳۹۲ ساعت ۱:۲۷ ق.ظ توسط فاطمه